Wat te doen als een oudere baby weigert een flesje te nemen

Wat te doen als een oudere baby weigert een flesje te nemen

De overgang van borst naar fles is zeker gemakkelijker als u de papfles op de juiste leeftijd introduceert. Maar ook als je baby al 2 tot 3 maanden oud is, is het nog mogelijk. Naast de bovenstaande tips kun je je baby helpen oefenen met een fopspeen.

Een fopspeen

Een fopspeen kan baby’s helpen bij het vormen en versterken van hun zuigvermogen. Bied consequent een fopspeen aan om je baby te helpen kalmeren als hij/zij kieskeurig is, als je dat nog niet doet. Dit helpt je baby te leren zijn mondbeweging te organiseren, wat hem zal kalmeren. Als dat eenmaal routine is geworden, begin dan met je baby een fopspeen aan te bieden voor 20 tot 30 seconden als je een flesje gaat maken. Op die manier kan hij zich rustiger voorbereiden op de flesvoeding.

Trek zachtjes aan de fopspeen als je baby er op zuigt. Doe dit ten minste 3 tot 5 keer per dag, ook wanneer uw baby de fopspeen gebruikt om zich voor te bereiden op een flesvoeding. Deze lichte rukjes helpen je baby om te leren hoe hij zich moet verzetten tegen het loslaten van het zegel dat hij op de speen heeft gevormd. En dat kan de grip op de tepel van de fles ook versterken.

Als de bovenstaande tips niet werken, kan er een andere reden zijn waarom je baby een fles weigert

Als je al een paar dagen thuis strategieën uitprobeert en je baby lijkt zich niet beter op zijn gemak te voelen met een philips avent fles, bel dan de dokter van je baby. Hij of zij kan u helpen bepalen of er sprake is van een medisch probleem of u in contact brengen met een specialist als dat nodig is. Andere redenen waarom uw baby een flesje weigert, kunnen zijn:

Refluxproblemen kunnen pijn veroorzaken bij het eten

Baby’s kunnen ook brandend maagzuur krijgen! Wanneer een baby reflux heeft, stromen voedsel en maagzuur van de buik terug in de slokdarm (de buis die voedsel van de mond naar de maag brengt).

Reflux zorgt ervoor dat baby’s zich ongemakkelijk voelen of pijn hebben bij het eten, wat begrijpelijkerwijs van invloed is op de voeding. Symptomen die kunnen wijzen op refluxproblemen zijn onder meer:

• Kromming of verstijving van de rug tijdens het voeden
• Huilen, huilerig zijn en rode of waterige ogen krijgen tijdens het voeden
• Regelmatig hoesten tijdens of vlak na de voeding
• Weigeren om te drinken of slechts 1 ons melk of minder accepteren
• In slaap vallen tijdens het voeden
• Slechte coördinatie van zuigen en ademhaling
• Veel tijd nodig hebben om te eten of te drinken

Het is belangrijk om te weten dat deze dingen kunnen voorkomen en niet gerelateerd zijn aan reflux. Het is normaal dat baby’s op sommige dagen wat kribbig zijn of wat vermoeider dan andere dagen. Als de symptomen aanhouden, kan een baby worden geëvalueerd en behandeld voor reflux.

Structurele verschillen in gezicht of mond kunnen het vastklikken bemoeilijken

De vorm of structuur van de wangen, mond, tong of kaak van een baby kan van invloed zijn op het eten. Deze lichaamsdelen hebben namelijk invloed op de manier waarop baby’s aan de twistshake fles en aan de borst kunnen vastklikken. Bijvoorbeeld:

• Dunne wangen met weinig of geen vetkussentjes maken het moeilijk voor een baby om zijn tong op zijn plaats te houden bij het voeden
• Een tongriem (het weefsel waarmee de tong aan de onderkant van de mond vastzit is te kort) kan het voor een baby moeilijk maken om zijn tong van links naar rechts of langs zijn onderlip te bewegen om te voeden
• Als een tongriem is geknipt, moet een baby opnieuw leren hoe en waar hij zijn tong moet bewegen om te eten, en een nieuw spiergeheugen aanmaken
• Een “gewelfd” gehemelte (waarbij het dak van de mond hoger en smaller is dan de typische platte U-vorm) zorgt voor extra ruimte in de mond van een baby, waardoor het voor de lippen moeilijker kan zijn om de mond goed af te sluiten

Een zwakke orale spierspanning of gebrek aan stimulatie van de mond kan het moeilijk maken om genoeg melk binnen te krijgen tijdens het voeden

Het is mogelijk dat een baby gewoon niet de kracht heeft om tijdens een voeding te krijgen wat hij nodig heeft. Dit kan zelfs het geval zijn als de mondmotoriek heel normaal is.